logo

[Terug naar hoofdpagina] [Contactgegevens]

LOUIS SOETERBOEK (79) OVERLEDEN

Journalist-literator-marketinggoeroe

In Eindhoven is zaterdag j.l.(20-4-1996) Louis Soeterboek overleden, een opvallende persoonlijkheid en een getalenteerd gebruiker van talen. Hij speelde namelijk een opvallende rol in de Nederlandse journalistiek, publiceerde gedichten en korte verhalen en ontwikkelde zich in de jaren 1950 tot 1980 tot een spraakmakende marketing en P.R.-deskundige in ons land.

Soeterboek werd bijna 80 jaar en woonde sinds 1963 in Son.

Journalistiek

Na een studie op het toenmalige klein-seminarie te St.Oedenrode werd Soeterboek enkele jaren voor de Tweede Wereldoorlog medewerker van de Katholieke Wereldpers in Breda. Dit persbureau dat honderden katholieke kranten en weekbladen (o.a. ook de Osservatore Romano ) van nieuws voorzag, werd door de Nationaal-Socialisten gezien als "Staatsfeind nr.1". De KWP beschikte namelijk over medewerkers (zoals Friedrich Muckermann, Hein Hoeben, Titus Brandsma) en contacten (zoals met de kardinalen Von Galen, Faulhaber en Pacelli, de latere Pius XII) die in een vroeg stadium de ware aard van het Hitlerdom door hadden. De KWP was anti-communistisch en anti-nationaal-socialistisch.De geschiedenis van de KWP ,waarin ook allerlei zaken betreffende de Nederlandse pers in de jaren 1930-1950 aan de orde komen, ligt op onderzoek en beschrijving te wachten. Momenteel worden o.m. pogingen in het werk gesteld om het door de Duitsers in beslag genomen archief van de KWP terug te vinden en terug te halen, waarschijnlijk uit Moskou.

Op 11 mei 1940 vluchtte Soeterboek met het gezin Hoeben vanuit Breda naar Frankrijk. Hoeben keerde begin augustus 1940 naar Nederland terug en werd op de dag van terugkeer door de Gestapo opgepakt en overleed na een lange lijdensweg in februari 1942 in de Berlijnse politiegevangenis Alexanderplatz.

In zijn laatste levensjaren was Soeterboek vaak met het "waarom" van deze terugkeer en de onmiddellijke arrestatie bezig. Soeterboek zelf ontsnapte via Marseille naar Engeland waar hij tot 1946 een functie vervulde bij in het Nederlandse leger en bij de inlichtingendienst. Tijd bleef er genoeg over voor het studeren van o.m. Welsh, Hongaars en Russisch; de gewone moderne talen en de klassieke talen beheerste Soeterboek reeds op hoog niveau. Deze talen-knobbel wist hij voor vele doeleinden te gebruiken;ook de Nederlandse en Engelse overheid maakten er in de oorlogsjaren graag gebruik van. De laatste jaren van zijn leven was Soeterboek nog bezig met het leren van Turks.

In en na de oorlog was Soeterboek een aantal jaren correspondent van De Nieuwe Eeuw (onder redactie van Gerard Knuvelder) en De Stem. Daarna werd hij werkzaam op het terrein van marketing en public relations.

Literator

Een haast onnavolgbare prestatie leverde Soeterboek na de Tweede Wereldoorlog door een oorspronkelijke roman in het Welsh te publiceren: Benedict Gymro (1947). Een schrijver van romans is Soeterboek echter niet geworden: hij was een maker van korte verhalen en iemand die dacht in gedichten. Hij publiceerde een aantal gedichtenbundels in het Nederlands, Hongaars en Engels.Onder de Nederlandstalige bundels zijn er enkele zeer opmerkelijke.Zo omvat de bundel De kroniek van Peer Verlinden (1967) een verhaal in 172 sonnetten over een reclameman. Op de satirische en maaatschappijkritische toer blijkt Soeterboek sterk en wonderlijk actueel. Staaltjes van vermakelijke dichtkunst gaf hij in bundels als De Katten van het harde ven (1989), een verhaal dat zich in Son afspeelt, en De Dierenriem onder het hart(1967). Hij werkte mee aan het literaire tijdschrift Raam en vertaalde gedichten van de Hongaarse dichter Mayakowski.

Vlak na de Tweede Wereldoorlog publiceerde Soeterboek in de bundel Het huis met de elf kamers (geredigeerd door Knuvelder) een kort verhaal Het Poolse dorp en een essay De techniek van het korte verhaal; zijn sterkste korte verhalen werden gebundeld in Euthanasie van een papegaai (1987): een satirische stijl gecombineerd met een vaak spitsvondige plot.

Marketinggoeroe

In enkele tijdschriften voor Marketing zijn t.a.v. Soeterboek uitgebreide intervieuws en biografische overzichten verschenen (zoals in Ts.voor Marketing, november 1986 en Ariadne, november 1972). Maatschappelijk succes heeft Soeterboek inderdaad behaald op het terrein van reclame, marketing en public relations, enkele perioden als werknemer van Philips en veelal, zeker vanaf 1967, als zelfstandig ondernemer. Hij was docent bij het Instituut voor Sociale Wetenschappen, doceerde aan de Karl Marx-universiteit in Boedapest, en schreef een aantal succesvolle boeken, zoals Profiel van een recklameman (1971) en Handboek voor industriele marketing en publiciteit (1974).

Een vakman brengt daarin zijn boodschap:glashelder en onderhoudend,met veel onderkoelde humor. Voor het grote publiek is Soeterboek als copy-writer op dreef in een uiterst boeiend boekje Een luchtige handleiding om langer te leven (voor de verzekeringsmaatschappij VGZ) en in boeken voor kinderen, uitgegeven namens de Biotex-fabrieken en de Boerenleenbank.

In 1986 schreef het Tijdschrift voor marketing dat Soeterboek aan 5000 van de 10000 marketingmensen in Nederland les had gegeven. Ariadne noemde hem een "professorale Einzelganger" en Soeterboek typeert zichzelf in dat tijdschrift als een "lone wolf" en als een zeer introvert persoon en juist daarom (let op) als een goed docent. Dat hij in de Nederlandse literatuur niet echt doorbrak,was volgens Louis Soeterboek te wijten aan de omstandigheid dat hij katholiek was, provinciaal en heteroseksueel.

In zijn laatste levensjaren was Soeterboek, toen bijna geheel blind geworden, intensief bezig met de gebeurtenissen in de jaren vlak voor en in de oorlog; vooral de zaak Hein Hoeben liet hem niet meer los.Over Hein Hoeben en de Katholieke Wereldpers zijn nieuwe publicaties in voorbereiding; een selectie uit het werk van Louis Soeterboek zal over enkele maanden verschijnen.

A.C.Maas(Leende) tel.040-2016283



Valid HTML 4.01!